ma small room's profileMa sMall rOOmPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
May 26 ทำอะไรไม่ได้ ต้องทำไงเราต่างคนก็รู้ดี เราต่างก็เข้าใจ เส้นทางมีให้เลือกเกิด โลกเราต้องหมุนไป เวลาที่มีของเราก็ยิ่งน้อยลง ต้องกลับไปเป็นเหมือนเดิมสู้โลกความจริงของเรา แต่เรื่องราวมันจะจบลงรึเปล่า? ทุกสิ่งที่ต้องพบเจอแม้มันต้องพ้นไป ความสุขยังคงอยู่และยังประทับใจ เวลาที่มีถึงมันจะต้องน้อยลง แต่ช่วงเวลาที่ดี จะเก็บเอาไว้ให้ดี เป็นความรู้สึกดีๆข้างใน ก็ไม่รู้ว่ามื่อไหร่ จะอีกนานซักเท่าไหร่ มันจะมีวันที่เราจะได้พบกันอีกมั้ย อยากรู้ว่าฉันต้องรอถึงเมื่อไหร่ ที่เราจะได้พบกันใหม่ ไม่อยากจะกลับไปจริงๆ
คนๆนึงรู้ดีว่าเค้าไปได้ไกลสุดไหน รู้ว่ายังไงก้อเป็นได้แค่นั้น รู้มาตั้งแต่แรกแล้ว แต่ก็ยังแอบหวังลึกๆว่าจะขึ้นรถไฟต่อไปได้อีก แต่เค้าก็พยายามรักษาจุดยืน จุดเดียวคือความเป็นเพื่อนเอาไว้ แต่คนๆนั้นก็ยังเส้า และก้ออดเสียใจไม่ได้กับความจิงที่มันเป็น ว่าไม่มีรถไฟทางอื่นอีกแล้ว พยายามเท่าไหร่มันก้อไปไม่ถึงอยู่ดี และตอนนี้ก็เหมือนรถไฟกำลังถอยหลังกลับ รู้สึกแยยิ่งกว่าเดิม ห่างกว่าเดิม คนๆนั้นรักษาจุดยืนไว้ไม่ได้แล้วอ่อ? ถึงเค้าจารักษาจุดๆนั้นไว้ไม่ได้ แต่ช่วงเวลาสั้นๆที่มีความสุขเค้าจาเก็บมันไว้คนเดียวตลอดไป แม้มันจาไม่มีค่าสำหรับใครบางคน May 25 I got itทำได้แล้วนะเรื่องที่ควรจะทำให้ได้ก้อสำเร็จไปแล้วหนึ่ง เราเอนติดแล้ว รัฐศาสตร์ จุฬาฯ หลังจากฟุ้งซ่านมาตลอดปี
ขอขอบคุณ ป๊ากะแม่ ที่จ่ายค่าเทอมมาตลอด15ปี และค่าเรียนพิเศษเหยียบแสน รักนะคะ
ขอบคุณเซนต์โย แล้วก้อครูทุกคนตั้งแต่อนุบาล1
ขอบคุณที่เรียนพิเศษทุกๆที่
ขอบคุณพี่แนนเอนคอนเซป ที่เรียนพิเศษที่แรกของรา
ขอบคุณอาจารย์ ปิง ดาวองค์ ข้อสอบจารย์เป๊ะมากๆ(แนะนำนะน้องๆ)
ขอบคุณ the brain แม้จาหลับบ้าง โดดบ้าง ปิดคอร์สเองด้วย
ขอบคุณผุชายหล่อๆในห้องที่ทำให้กุมีกำลังใจไปเรียนเวลาขี้เกียจ
ขอบคุณรถไฟฟ้า รถเมย์
ขอบคุณ นก แตส ฟี่ จ๋า ที่ราไปหาที่เรียนพิเศษด้วยกัน
ขอบคุณเพื่อนดีๆอย่างพวกมึงที่เคี่ยวเข็ญกันไปยนไม่ชวนกูโดด(ซักครั้ง)
ขอบคุณเพื่อนๆทุกคน 602 ที่ช่วยกันมาตลอด
ขอบคุณจิปปี้ ที่คอยให้กำลังใจ จิกให้กุอ่านหนังสือยิ่งกว่าแม่
ขอบคุณน้องมิ้ว และอิเจิ้ล เจ้รักแกนะโชคดีจอกันใน CU
ขอบคุณน้ำหมึก กระดาษคำตอบ โรงเรียน ห้องสอบ
ขอบคุณโต๊ะเก้าอี้ทุกตัว ที่กุเคยนั่ง
ขอบคุณพระเจ้า ขอบคุณสวรรค์
ขอบคุณน้องอาร์มที่ทำให้เจ้คิดได้ว่าต้องอ่านหนังสือ
ขอบคุณตั๊กที่ทำให้รุจักกับคนๆนึง
ขอบคุณคนๆนั้น ที่ทำให้เรายิ้มได้ แม้ตอนที่เครียดสุดๆ เค้าคงไม่รู้
ขอบคุณจุฬาฯที่ให้โอกาส
ขอบคุณทุกอย่างในโลกนี้ ทั้งที่มีมวลสาร หรือไม่มีตัวตน ถึงเป็นอากาศธาตุ แต่ทุกอย่างมีความหมาย
อย่าดูถูกสสารทุกอนูบนโลกเพราะจะเห็นค่าของมันในวันนึง
|
|
|
